بيست و پنجم

سلام ليلى جانم.آدم وقتى كه تو كاراش افراط و تفريط به خرج مى ده احساس توخالى بودن مى كنه.احساس پوچ بودن.استاد مى گفت هر كارى بايد به يه هدفى انجام بشه!يعنى واقعا اون بايد مى گفت تا من بفهمم؟

احساس ناتوانى مى كنم.انگار دستام بسته ست و كارى ازم برنمياد.

اين آخر هفته هم اگه به خير بگذره قول مى دم كمتر استرس وارد زندگيم كنم.جمعه يه بار سنگينى از رو دوشم برداشته مى شه.

از شنبه واقعا به كارام مى رسم.

لعنتى.استرس دارم!!!!!

سى ُم...